Jan Vandromme – woord en beeld

kortverhalen

Nee, ik was het niet van plan…

Ja, hoe ben ik daar in gerold? Hoe ben ik op het idee gekomen? Wat een inzicht, zeiden de mensen. Zo is het niet gegaan…

… Maar ik zal u het volgende vertellen — rustig, zonder stemverheffing, zonder blozen, zonder knipogen, met het glas binnen handbereik — de grootste inzichten, de grootste uitvindingen en ontdekkingen, zijn er gekomen, de grootste menselijke verwezenlijkingen…

Ik heb gans mijn leven gestolen en gepakt. Nooit, …

Ik heb mijn ganse leven veel geld gehad. Altijd juist net meer dan genoeg. Als jongeling verkocht ik…

Bertrada leefde op grote voet. Dat lag niet aan haar opvoeding, dat lag niet aan haar partner, dat lag niet aan de maatschappij…

Boven de dichter cirkelde een professor. De professor was in academische kringen even beroemd als de dichter. De professor was kenner van de dichter en schreef doordachte stukken in boeken en tijdschriften onder zijn titel van professor…

Charlotte en Davy zijn twintig jaar getrouwd. Ze hebben vier kinderen. Een stabiel koppel, om vier kinderen op de wereld te zetten. Alhoewel…

Nabij de omstreden Vlaamse hoofdstad ligt een psychiatrisch ziekenhuis waarvan bij insiders is geweten hoe je er buiten geraakt. De uitgang is er namelijk moeilijk te vinden. En dat is geen beeldspraak.

Het gebouw begon als kloostergang…

New York, zondag 28 april 1912

Dag Roza,

Twintig dagen na ons afscheid in Antwerpen en achttien dagen na de grote afvaart uit Southampton, schrijf ik u. Ik ben aangekomen in New York. Misschien is het nieuws u ter ore gekomen dat ons schip is gezonken…

Ik ben therapeut. Ik behandel mensen met een verslaving. De keuze voor deze doelgroep moet je niet ver zoeken. Mijn cliënten betalen hun eigen verslaving en ze betalen mijn verslaving. Cynische wereld. Sommigen blijven komen. Ik help hen niet echt, ik zou niet weten hoe…

Ik heb hier nu wat aan mijn fiets. Onze dochter, ja, Marthe, die was dus overleden. Pijnlijk, een kind verliezen. Dat wens je geen enkele ouder toe. Elke ouder heeft de wens om de plaats in te nemen. Maar dat gaat allemaal niet. Dat zijn van die rouwgedachten. Het kan niet waar zijn…

Er is in het naburig dorp een buurtwinkel geopend: bij Rinke. In ons dorp is er niets,…

Hier lig ik dan. Ik lig onderaan. Overdag lig ik niet. Overdag ligt mijn matras onder het stapelbed en kan ik niet liggen. Overdag moet ik zitten. We hebben drie stoelen. Eén voor die van boven. Eén voor die van onder. Eén voor mij…

Gaspard vertelde het mij. Gaspard Verdoodt. Ik ken Gaspard al zo lang ik leef, voor zover ik mij kan herinneren. Onze wegen gingen ontelbare keren uiteen en kwamen even vele keren weer samen. Zoals de wissels in het station Brussel-Noord…

Er was eens een man die op zoek was naar de waarheid, de absolute waarheid. Het is niet duidelijk hoe dat gekomen is of hoe of waar dat begonnen is. Hoe begint zoiets…

Dominique Coussens, zoon van Albert Coussens, was CEO van een farmaceutisch bedrijf, een kwaliteitsbedrijf, een standaard binnen de sector. Hij deed die kwaliteit alle eer aan door zich als Engelsman voor te doen…

Ingenieur Malfait is gehuwd.

Verder is ir. Malfait klein van gestalte en kan hij met een blik op de verre horizon romantisch uit zijn ogen kijken. Hij kan er niet naar handelen, daarvoor is hij te exact opgeleid…

Oude mensen zijn vaak eenzaam. En dan denk ik, wat ga ik doen wanneer ik oud ben? Ik ben niet sociaal en heb nu al een neiging tot eenzaamheid.

In de Zonnewijk worden de bewoners en hun huizen ouder. Het is er stil in de straten en er is…

Het is hier goed. We zijn hier goed. Het is hier rustig. We genieten ervan. Er zijn veel georganiseerde activiteiten.

Ik heb gekozen voor volpension. Ze hebben hier geen andere keuze. En dat hoeft ook niet. …